Parousia

💡 The Parousia for which the Lord had looked, delayed.

پاروسیایی که خداوند به دنبالش بود، به تأخیر افتاد.

💡 Sermons about the Parousia balance urgency with humility, since calendars are rarely invited to divine schedules.

خطبه‌های مربوط به پاروسیا، فوریت را با فروتنی متعادل می‌کنند، زیرا تقویم‌ها به ندرت به برنامه‌های الهی دعوت می‌شوند.

💡 Observe their difference: In the Paraclete, Christ comes spiritually and invisibly; in the Parousia, he comes bodily and gloriously.

به تفاوت آنها توجه کنید: در پاراکلیت، مسیح به صورت روحانی و نامرئی می‌آید؛ در پاروسیا، او به صورت جسمانی و باشکوه می‌آید.

💡 The language of Parousia can motivate ethics now rather than speculation later.

زبان پاروسیا می‌تواند اخلاق را اکنون برانگیزد، نه اینکه بعداً گمانه‌زنی کند.

💡 Artists depict the Parousia with trumpets and clouds, but theologians emphasize justice arriving with light.

هنرمندان پاروسیا را با شیپورها و ابرها به تصویر می‌کشند، اما متکلمان بر عدالتی که با نور فرا می‌رسد تأکید دارند.

💡 At least the study should enable us to distinguish two inspired terms which have been needlessly confounded by not a few writers, viz.: the words "Paraclete," and "Parousia."

حداقل این مطالعه باید ما را قادر سازد تا دو اصطلاح الهام گرفته شده را که توسط تعداد زیادی از نویسندگان بی‌جهت با هم اشتباه گرفته شده‌اند، یعنی کلمات «پاراکلیت» و «پاروسیا» از هم تشخیص دهیم.