papaw

💡 The pie made from papaw tasted like a cousin of banana with Appalachian folk songs.

پای تهیه‌شده از پاپاوه طعمی شبیه به موز داشت و آهنگ‌های محلی آپالاچی را هم در خود جای داده بود.

💡 For our last stop, we follow Martinez up the peaceful Marlow’s Creek, an area called a breadbasket marsh because of its abundance of edibles: wild rice and papaws, to name a few.

برای آخرین توقف، مارتینز را در امتداد نهر آرام مارلو دنبال می‌کنیم، منطقه‌ای که به دلیل فراوانی خوراکی‌ها از جمله برنج وحشی و پاپایا، مرداب سبد نان نامیده می‌شود.

💡 A ripe papaw perfumes the kitchen like a sweet secret that refuses to whisper.

یک پاپاو رسیده، آشپزخانه را معطر می‌کند، مانند رازی شیرین که از زمزمه کردن امتناع می‌کند.

💡 The house was filled with shadows where before, light and cool breezes had swept through, refreshing the haven my papaw and granny created through their quiet labor.

خانه پر از سایه شده بود، جایی که پیش از این، نسیم ملایم و خنکی از میان آن می‌گذشت و پناهگاهی را که پاپاوه و مادربزرگم با کار آرام خود ساخته بودند، طراوت می‌بخشید.

💡 We planted papaw saplings along the fence, bribing butterflies with future shade.

ما نهال‌های پاپایا را در امتداد حصار کاشتیم و با سایه‌ای که در آینده خواهیم داشت، پروانه‌ها را وسوسه کردیم.

💡 One of her earliest memories is coming to the museum with her “papaw” and seeing the Egyptian mummy.

یکی از اولین خاطرات او آمدن به موزه با «پنجه»اش و دیدن مومیایی مصری است.