Pangloss

💡 From LaBonge, we were charmed by a boyish Pangloss who believed passionately that the City of the Angels was the best of all possible places.

از لابونژ، ما مجذوب یک پانگلوسِ پسربچه‌صفت شدیم که با شور و شوق معتقد بود شهر فرشتگان بهترین مکان ممکن است.

💡 Satirists invoke Pangloss when optimism crosses into denial wearing a smile.

طنزپردازان وقتی خوش‌بینی به انکار لبخند تبدیل می‌شود، به پانگلوس متوسل می‌شوند.

💡 Pinker isn’t a Doctor Pangloss who thinks we live in the best of all possible worlds.

پینکر از آن دکتر پانگلوس‌هایی نیست که فکر می‌کنند ما در بهترین دنیای ممکن زندگی می‌کنیم.

💡 A Pangloss figure in the play made the audience chuckle and wince in the same breath.

یکی از شخصیت‌های پانگلوس در نمایش، باعث می‌شد تماشاگران همزمان بخندند و چهره‌شان در هم برود.

💡 A few years later, he and Prince worked together on a revival of Leonard Bernstein’s “Candide,” for which he played the pedantic Dr. Pangloss.

چند سال بعد، او و پرینس با هم روی احیای نمایش «کاندید» اثر لئونارد برنشتاین کار کردند که در آن پرینس نقش دکتر پانگلوسِ موشکاف را بازی کرد.

💡 Like Pangloss, the CEO insisted everything was optimal, even as the dashboard blinked red.

مدیرعامل، مانند پانگلوس، اصرار داشت که همه چیز در حد مطلوب است، حتی وقتی که داشبورد چشمک می‌زد و قرمز می‌شد.