Pandarus

💡 Essays use Pandarus to explore how friendship can become leverage without anyone noticing.

این مقاله‌ها از پانداروس استفاده می‌کنند تا بررسی کنند که چگونه دوستی می‌تواند بدون اینکه کسی متوجه شود، به یک اهرم تبدیل شود.

💡 Athena, sweeping down to the battlefield, persuaded the foolish heart of Pandarus, a Trojan, to break the truce and shoot an arrow at Menelaus.

آتنا، با هجوم به میدان نبرد، دل نادان پانداروس، یک تروایی، را متقاعد کرد که آتش‌بس را بشکند و تیری به سوی منلائوس پرتاب کند.

💡 In the tale, Pandarus plays matchmaker, a role that critics alternately pity and scold.

در این داستان، پانداروس نقش دلال ازدواج را بازی می‌کند، نقشی که منتقدان به تناوب برای آن دلسوزی می‌کنند و آن را سرزنش می‌کنند.

💡 Pandarus is now a bookend of sorts: He gets to declaim the prologue and at the end of the play jauntily bids the audience adieu with a promise to “bequeath you my diseases.”

پانداروس حالا به نوعی حکم یک نگهدارنده کتاب را دارد: او مقدمه را دکلمه می‌کند و در پایان نمایش با خوشحالی با تماشاگران خداحافظی می‌کند و قول می‌دهد که «بیماری‌هایم را به شما به ارث بگذارم».