Palacio Valdés

💡 At the Palacio Valdes school in Madrid, voter Alicia Sánchez, a 38-year-old administrator, worried about the influence of Vox.

در مدرسه پالاسیو والدس در مادرید، آلیشیا سانچز، یک رأی‌دهنده ۳۸ ساله و مدیر، نگران نفوذ حزب وکس بود.

💡 Armando Palacio Valdés In the dressing-room of Clotilde, leading actress of one of the most important theaters in the capital, there gathered every night about half a dozen of her male friends.

آرماندو پالاسیو والدس در اتاق رختکن کلوتیلد، بازیگر نقش اول یکی از مهم‌ترین تئاترهای پایتخت، هر شب حدود شش نفر از دوستان مردش جمع می‌شدند.

💡 The library’s copy of Palacio Valdés bore pencil notes from three decades of earnest readers.

نسخه کتابخانه از پالاسیو والدس حاوی یادداشت‌های مدادی از سه دهه خوانندگان مشتاق بود.

💡 A translator kept the humor in Palacio Valdés by trusting short sentences to carry sly glances.

یک مترجم با تکیه بر جملات کوتاه برای انتقال نگاه‌های زیرکانه، طنز را در پالاسیو والدس حفظ کرد.

💡 We revisited Palacio Valdés in a seminar on realism, noting how small-town gossip becomes plot machinery.

ما در سمیناری درباره رئالیسم، دوباره به پالاسیو والدس سر زدیم و متوجه شدیم که چطور شایعات در شهرهای کوچک به ابزار طرح داستان تبدیل می‌شود.

💡 At the head of the school of fiction in question are four writers, namely, José María de Pereda, Armando Palacio Valdés, Benito Pérez Galdós, and Juan Valera.

در رأس مکتب داستانی مورد بحث، چهار نویسنده به نام‌های خوزه ماریا دی پردا، آرماندو پالاسیو والدس، بنیتو پرز گالدوس و خوان والرا قرار دارند.