OCasey

💡 Our director staged O'Casey with live music, keeping the streets noisy and the stakes human.

کارگردان ما، اوکیسی را با موسیقی زنده به صحنه برد، و خیابان‌ها را پر سر و صدا و صحنه‌های نبرد را انسانی نگه داشت.

💡 It's a characterization that stops short of being comic but has some of the same bluster and blunder one finds in the characters of Synge and O'Casey.

این شخصیت‌پردازی به هیچ وجه کمیک نیست، اما همان جسارت و اشتباهاتی را دارد که در شخصیت‌های سینگ و اوکیسی دیده می‌شود.

💡 Vicki Mortimer, designer of the new production of The Silver Tassie at the National Theatre, says audiences often have a clear idea of how they think a Sean O'Casey play should look.

ویکی مورتیمر، طراح نمایش جدید «تاسی نقره‌ای» در تئاتر ملی، می‌گوید مخاطبان اغلب تصور روشنی از اینکه یک نمایش شان اوکیسی چگونه باید باشد، دارند.

💡 The production of O'Casey drew laughter and winces, working-class wit colliding with history’s unkindness.

اجرای اوکیسی خنده و ناراحتی را به همراه داشت، شوخ‌طبعی طبقه کارگر با بی‌مهری تاریخ در تضاد بود.

💡 In seminar, we traced how O'Casey uses humor to smuggle tragedy past guardrails.

در سمینار، ما بررسی کردیم که چگونه اوکیسی از طنز برای عبور دادن تراژدی از سد موانع استفاده می‌کند.

💡 A 32-year-old man was shot once in the leg on a grassed area near O'Casey Court.

یک مرد ۳۲ ساله در یک منطقه چمنزار نزدیک اوکیسی کورت از ناحیه پا مورد اصابت گلوله قرار گرفت.