non-Communist

💡 A historian traced non Communist resistance movements, highlighting local grievances overshadowed by superpower rhetoric in simplified textbooks.

یک مورخ، جنبش‌های مقاومت غیرکمونیستی را ردیابی کرد و نارضایتی‌های محلی را که تحت الشعاع لفاظی‌های ابرقدرت‌ها قرار گرفته بود، در کتاب‌های درسی ساده‌شده برجسته نمود.

💡 Postwar alliances prioritized non Communist governments, funneling aid toward infrastructure while shaping media narratives about prosperity and democratic stability.

اتحادهای پس از جنگ، دولت‌های غیرکمونیست را در اولویت قرار دادند و کمک‌ها را به سمت زیرساخت‌ها هدایت کردند و در عین حال روایت‌های رسانه‌ای درباره رفاه و ثبات دموکراتیک را شکل دادند.

💡 The archive preserved pamphlets from non Communist unions, documenting labor struggles that resisted both corporate control and authoritarian party lines.

این بایگانی، جزوه‌هایی از اتحادیه‌های غیرکمونیستی را حفظ کرده بود که مبارزات کارگری را که در برابر کنترل شرکت‌ها و خطوط اقتدارگرایانه حزب مقاومت می‌کردند، مستند می‌کرد.

💡 As a non-Communist Party member, he was one of the most pro-reform voices at Guangming Daily and wrote articles in favor of an independent legal system, his family said.

خانواده‌اش می‌گویند او به عنوان یک عضو غیر کمونیست حزب، یکی از طرفداران اصلاحات در روزنامه گوانگمینگ دیلی بود و مقالاتی در حمایت از یک سیستم قضایی مستقل می‌نوشت.

💡 In 1985-89, Yan was in charge of the party’s United Front Work Department, which oversees officially sanctioned religious bodies and other non-Communist groups.

در سال‌های ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۹، یان مسئول بخش کار جبهه متحد حزب بود که بر نهادهای مذهبی رسمی و سایر گروه‌های غیرکمونیستی نظارت دارد.

💡 Many non-communist countries continued to maintain ties with Taipei rather than Beijing.

بسیاری از کشورهای غیرکمونیست به جای پکن، به حفظ روابط خود با تایپه ادامه دادند.