New Latin

💡 It was borrowed from the New Latin "vaccina," which goes back to Latin's feminine "vaccinus," meaning "of or from a cow."

این کلمه از کلمه لاتین جدید "vaccina" گرفته شده است که به کلمه مونث لاتین "vaccinus" برمی‌گردد، به معنی "از یا از گاو".

💡 It was borrowed from the New Latin “vaccina,” which goes back to Latin’s feminine “vaccinus,” meaning “of or from a cow.”

این کلمه از کلمه لاتین جدید «vaccina» گرفته شده است که به کلمه مؤنث لاتین «vaccinus» برمی‌گردد و به معنی «از یا از گاو» است.

💡 Botanists rely on New Latin for precise names, a shared vocabulary that keeps international research coherent despite everyday language differences.

گیاه‌شناسان برای نام‌های دقیق به زبان لاتین جدید تکیه می‌کنند، واژگان مشترکی که علیرغم تفاوت‌های زبانی روزمره، تحقیقات بین‌المللی را منسجم نگه می‌دارد.

💡 Historians of science read New Latin texts to trace discoveries, experiments, and debates often absent from popular accounts.

مورخان علم، متون لاتین جدید را می‌خوانند تا کشفیات، آزمایش‌ها و بحث‌هایی را که اغلب در روایت‌های رایج وجود ندارند، ردیابی کنند.

💡 In class, translating New Latin sharpened attention to suffixes, revealing how tiny endings carry big conceptual weight across disciplines.

در کلاس، ترجمه لاتین جدید توجه را به پسوندها جلب کرد و نشان داد که چگونه پسوندهای کوچک، بار مفهومی بزرگی را در رشته‌های مختلف به دوش می‌کشند.

💡 It is derived from New Latin, meaning that it was not current in ancient Rome; its first recorded use was in 1539, in the Middle Ages, when Latin was the lingua franca of scientific writing.

این زبان از لاتین نو گرفته شده است، به این معنی که در روم باستان رایج نبوده است؛ اولین کاربرد ثبت شده آن در سال ۱۵۳۹، در قرون وسطی، زمانی که لاتین زبان میانجی نوشته‌های علمی بود، بوده است.