New Jersey tea

💡 Among them was the Ceanothus americanus, or New Jersey tea, the leaves of which, mamma read to me, were used for tea during the American Revolution.

در میان آنها چای Ceanothus americanus یا نیوجرسی بود که مادرم برایم خواند، برگ‌های آن در طول انقلاب آمریکا برای چای استفاده می‌شدند.

💡 On the sandy bank which makes the background for this scene of splendor, the New Jersey tea, known better as the red-root, lifts its feathery white plumes above restful, gray-green leaves.

در کرانه شنی که پس‌زمینه این صحنه باشکوه را تشکیل می‌دهد، چای نیوجرسی، که بیشتر با نام ریشه قرمز شناخته می‌شود، پرهای سفید پَرمانند خود را بر فراز برگ‌های آرام و سبز-خاکستری برافراشته است.

💡 Herbalists brew leaves from New Jersey tea, a historical beverage alternative that pairs well with lemon and a shaded porch.

گیاه‌شناسان برگ‌های چای نیوجرسی را دم می‌کنند، یک جایگزین نوشیدنی تاریخی که به خوبی با لیمو و ایوان سایه‌دار جفت می‌شود.

💡 Restoration projects include New Jersey tea on sunny slopes, strengthening native plant communities resilient to heat and shallow soils.

پروژه‌های مرمت شامل کشت چای نیوجرسی در دامنه‌های آفتابی، تقویت جوامع گیاهی بومی مقاوم در برابر گرما و خاک‌های کم‌عمق می‌شود.

💡 Gardeners plant New Jersey tea for pollinators, admiring drought tolerance, tidy form, and clouds of white blossoms buzzing with summer activity.

باغبانان چای نیوجرسی را برای گرده افشان ها می کارند و تحمل خشکی، فرم مرتب و ابرهای شکوفه های سفید را که با فعالیت تابستانی پر سر و صدا می شوند، تحسین می کنند.

💡 Those long creeping lines on which the crystals sparkle are only brambles, and that big rosette of rusty red and fluffy white is the New Jersey tea.

آن خطوط دراز و خزنده که بلورها روی آنها برق می‌زنند، فقط خار هستند و آن گل رز بزرگ قرمز زنگ‌زده و سفید پف‌دار، چای نیوجرسی است.