Natashquan

💡 In Natashquan, the St. Lawrence opens wide and thoughtful, and boardwalk planks hum under boots that smell like cedar and tide.

در ناتشکوآن، رودخانه سنت لارنس به طور گسترده و متفکرانه‌ای باز می‌شود و تخته‌های پیاده‌رو زیر چکمه‌هایی که بوی سرو و جزر و مد می‌دهند، وزوز می‌کنند.

💡 To-day it runs just east of Natashquan and is a full 500 miles below.

امروزه این رودخانه درست در شرق ناتشکوآن امتداد دارد و ۵۰۰ مایل پایین‌تر از آن قرار گرفته است.

💡 Two days later we reached the Post at Romain, and on the afternoon of April seventeenth reached Natashquan and open water. 

دو روز بعد به پست رومن رسیدیم و بعد از ظهر هفدهم آوریل به ناتشقان و آب‌های آزاد رسیدیم.

💡 The electoral line stops short at Natashquan, 36 miles west of Kegashka.

صف انتخاباتی در ناتشکوآن، ۳۶ مایلی غرب کگاشکا، متوقف می‌شود.

💡 We arrived in Natashquan expecting remoteness and found generosity, hot soup, and a museum small enough to feel like a conversation.

ما با انتظار دوری و انزوا به ناتشکوآن رسیدیم، اما با سخاوت، سوپ داغ و موزه‌ای آنقدر کوچک مواجه شدیم که حس یک گفتگو را القا می‌کرد.

💡 A songwriter from Natashquan recorded gulls and foghorns, building an album that feels like weather holding your hand.

ترانه‌سرایی از ناتاشکوان، آهنگ‌های مرغ‌های دریایی و شیپورهای مه را ضبط کرد و آلبومی ساخت که انگار هوا دستتان را گرفته است.