Merry Wives of Windsor, The

💡 The Merry Wives of Windsor, The Comedy of Errors, and The Taming of the Shrew, are all pure Comedy; the rest, however they are call'd, have something of both kinds.

«همسران خوش ویندزور»، «کمدی اشتباهات» و «رام کردن زن سرکش» همگی کمدی خالص هستند؛ بقیه، هر نامی که داشته باشند، چیزی از هر دو نوع را در خود دارند.

💡 In the playwright Jocelyn Bioh’s modern take on Shakespeare’s “The Merry Wives of Windsor,” the setting is Harlem instead of Berkshire, England; its characters West African, not English.

در برداشت مدرن نمایشنامه‌نویس، جوسلین بیو، از «همسران خوش ویندزور» شکسپیر، صحنه نمایش به جای برکشایر انگلستان، هارلم است؛ شخصیت‌های آن اهل آفریقای غربی هستند، نه انگلیسی.

💡 In The Merry Wives of Windsor, the wives contrive a plot against the amorous Falstaff which involves an arrangement to meet him under an oak tree in what is now Windsor Great Park.

در رمان «همسران خوش ویندزور»، همسران نقشه‌ای علیه فالستافِ عاشق‌پیشه می‌کشند که شامل ترتیب ملاقات او زیر یک درخت بلوط در جایی که اکنون پارک بزرگ ویندزور است، می‌شود.

💡 This period would, I think, end with the lighter plays of Shakespeare, such as The Merry Wives of Windsor, The Taming of the Shrew, and perhaps Hamlet.

فکر می‌کنم این دوره با نمایشنامه‌های سبک‌تر شکسپیر، مانند همسران خوش ویندزور، رام کردن زن سرکش و شاید هملت، به پایان می‌رسید.