mercurous chloride

💡 If "mercurous chloride," "calomel," "mercuric," "mercurio" or "mercury" is listed on the label, stop using the product immediately.

اگر روی برچسب محصولاتی که حاوی «کلرید جیوه»، «کالومل»، «جیوه»، «مرکوری» یا «جیوه» هستند، عباراتی مانند «جیوه» یا «کلرید جیوه» نوشته شده است، فوراً مصرف آن را متوقف کنید.

💡 Minor sources include the black or gray sulphide, metacinnabar, the native metal, and the white mercurous chloride, calomel.

منابع فرعی شامل سولفید سیاه یا خاکستری، متاسینابار، فلز بومی، و کلرید جیوه سفید، کالومل، هستند.

💡 In the Age of Sail, mercury was used on ships to treat fever, scurvy, constipation, and more, often in the form of calomel, or mercurous chloride.

در عصر دریانوردی، از جیوه در کشتی‌ها برای درمان تب، اسکوربوت، یبوست و موارد دیگر، اغلب به شکل کالومل یا کلرید جیوه، استفاده می‌شد.

💡 Handling mercurous chloride requires care; dusty residues and casual heating are unacceptable.

کار با کلرید جیوه نیاز به دقت دارد؛ باقی مانده‌های گرد و غبار و گرم کردن بی‌مورد قابل قبول نیست.

💡 The molecular weight of mercurous chloride has given occasion for much discussion.

وزن مولکولی کلرید جیوه زمینه بحث‌های زیادی را فراهم کرده است.

💡 Also known as calomel, mercurous chloride once appeared in laxatives and electrodes; today it’s mainly a historical footnote.

کلرید جیوه که با نام کالومل نیز شناخته می‌شود، زمانی در ملین‌ها و الکترودها وجود داشت؛ امروزه عمدتاً یک پاورقی تاریخی است.