mendicity

💡 Charities coordinated responses to mendicity, combining food aid with housing pathways and mental health care.

خیریه‌ها واکنش‌ها به دروغگویی را هماهنگ کردند و کمک‌های غذایی را با مسیرهای مسکن و مراقبت‌های بهداشت روان ترکیب کردند.

💡 It is interesting to note that mendicity was not looked upon with favour in those days, and that praiseworthy attempts were made to regulate it and restrain it within the narrowest possible limits.

جالب است بدانید که در آن روزگار به دروغگویی با دیده‌ی لطف نگاه نمی‌شد، و تلاش‌های ستودنی برای تنظیم و مهار آن در تنگ‌ترین محدوده‌ی ممکن صورت می‌گرفت.

💡 We must remember, at the same time, as Dr. Hastings Rashdall points out, that the example of the Friars had made mendicity comparatively respectable.

در عین حال، همانطور که دکتر هستینگز راشدال اشاره می‌کند، باید به خاطر داشته باشیم که سرمشق راهبان، دروغگویی را نسبتاً قابل احترام کرده بود.

💡 There are no poor laws in operation at Munich, no mendicity societies, no tract, and soup and blanket charities; yet pauperism, mendicity, and starvation, are nearly unknown.

در مونیخ هیچ قانون حمایت از مستمندان، هیچ انجمن گدایی، هیچ موسسه خیریه سوپ و پتویی وجود ندارد؛ با این حال، فقر، گدایی و گرسنگی تقریباً ناشناخته هستند.

💡 English travellers are given to commenting on the mendicity in foreign cities, but I must confess that nowhere have I met with so many beggars as in our own capital.

مسافران انگلیسی عادت دارند دربارهٔ گدایی در شهرهای خارجی اظهار نظر کنند، اما باید اعتراف کنم که در هیچ کجا به اندازهٔ پایتخت خودمان با این همه گدا روبرو نشده‌ام.

💡 Historical bylaws tried to regulate mendicity, reflecting anxieties about labor, morality, and urban order.

آیین‌نامه‌های تاریخی سعی در تنظیم و کنترل دروغگویی داشتند که منعکس‌کننده نگرانی‌ها در مورد کار، اخلاق و نظم شهری بود.