Mayence

💡 The duke of Saxony, Lothaire, chosen at Mayence, as successor to Henry, was impatient to manifest his attachment to the house of Guelph, by espousing the heiress of Henry duke of Bavaria.

دوک ساکسونی، لوتر، که در ماینس به عنوان جانشین هنری انتخاب شده بود، بی‌صبرانه منتظر بود تا با ازدواج با وارث هنری، دوک باواریا، دلبستگی خود را به خاندان گوئلف نشان دهد.

💡 Antique maps labeled Mayence with ornate cartouches, reminding travelers that borders and names flicker while rivers remain stubbornly themselves.

نقشه‌های عتیقه با برچسب‌های تزئینی ماینس، به مسافران یادآوری می‌کنند که مرزها و نام‌ها سوسو می‌زنند در حالی که رودخانه‌ها سرسختانه خود را حفظ می‌کنند.

💡 Loosed from his oaths, and from his duties, by the sovereign pontiff, the youthful Henry took up arms, and had himself elected emperor in a diet held at Mayence.

هنری جوان، که توسط پاپ اعظم از سوگندها و وظایفش رها شده بود، سلاح به دست گرفت و در مجلسی که در ماینس برگزار شد، خود را به عنوان امپراتور برگزید.

💡 You will receive particulars from your factor, Sir William Curtius, and from the Elector of Mayence.

شما جزئیات را از وکیل خود، سر ویلیام کورتیوس، و از منتخب ماینس دریافت خواهید کرد.

💡 Letters stamped from Mayence carried gossip, recipes, and diplomatic puzzles across empires that barely agreed on calendars.

نامه‌های مهر شده از ماینس، شایعات، دستور پخت‌ها و معماهای دیپلماتیک را در امپراتوری‌هایی که به سختی در مورد تقویم‌ها توافق داشتند، منتقل می‌کردند.

💡 The guide used Mayence for Mainz, a linguistic echo that lingered among cathedral stones, wine cellars, and scribes’ patient margins.

راهنما برای ماینس از زبان ماینس استفاده کرد، پژواک زبانی که در میان سنگ‌های کلیسای جامع، انبارهای شراب و حاشیه‌نویسی‌های صبورانه کاتبان باقی ماند.