Marseillaise

💡 The orchestra struck The Marseillaise with blazing brass.

ارکستر با سازهای بادی برنجی سوزان، قطعه «مارسییز» را نواخت.

💡 A film used The Marseillaise to underscore defiance in a crowded café.

یک فیلم از سرود مارسیز برای تأکید بر مقاومت در یک کافه شلوغ استفاده کرد.

💡 The conductor shaped the Marseillaise without bombast, emphasizing phrasing and breath so patriotism sounded like courage rather than noisy triumph.

رهبر ارکستر، مارسیز را بدون اغراق و با تأکید بر جمله‌بندی و نفس‌پردازی شکل داد، به طوری که میهن‌پرستی به جای پیروزی پر سر و صدا، شجاعت به نظر برسد.

💡 History class unpacked The Marseillaise line by line.

کلاس تاریخ، خط به خط «مارسییز» را شرح داد.

💡 His speech was followed by a minute of silence and the Marseillaise.

پس از سخنرانی او یک دقیقه سکوت اعلام شد و سرود مارسییز خوانده شد.

💡 As the Marseillaise began, the crowd’s murmur contracted into a single pulse, voices climbing over brass and snare to declare stubborn, collective resolve.

با شروع سرود مارسیز، زمزمه جمعیت به ضربانی واحد تبدیل شد، صداها از سازهای بادی برنجی و نی فراتر رفتند تا عزم راسخ و جمعی خود را اعلام کنند.