Mare Cimmerium

💡 And I knew there was seventy-five miles of that to be walked over, and then a p. 5 couple of hundred miles of that Xanthus desert, and about as much more Mare Cimmerium.

و می‌دانستم که هفتاد و پنج مایل از آن را باید پیاده طی کرد، و سپس دویست مایل از آن صحرای زانتوس، و تقریباً به همان اندازه دریای سیمریوم.

💡 Cartographers shaded Mare Cimmerium carefully, respecting historical conventions alongside modern data.

نقشه‌برداران با دقت دریای سیمریوم را سایه‌زنی کردند و در کنار داده‌های مدرن، به قراردادهای تاریخی نیز احترام گذاشتند.

💡 I figured that we were right p. 3 in our guess, then, and this grey plain we dropped on was really the Mare Cimmerium which would make my orange desert the region called Xanthus.

پس فهمیدم که حدسمان درست بود. صفحه ۳، و این دشت خاکستری که به آن رسیدیم در واقع دریای سیمریوم بود که باعث می‌شد صحرای نارنجی من همان منطقه‌ای باشد که زانتوس نامیده می‌شود.

💡 Students annotated Mare Cimmerium with albedo notes and rover dreams.

دانش‌آموزان دریای سیمریوم را با یادداشت‌های بازتاب و رویاهای مریخ‌نورد حاشیه‌نویسی کردند.

💡 He squinted through the port at the gray gloom of the Mare Cimmerium.

او از میان دریچه، به تیرگی خاکستری دریای سیمریوم نگاه کرد.

💡 Dust storms rolling over Mare Cimmerium remind mission planners that patience is a scientific instrument.

طوفان‌های گرد و غبار که بر فراز دریای سیمریوم در حرکتند، به برنامه‌ریزان ماموریت یادآوری می‌کنند که صبر یک ابزار علمی است.