Manchukuo

💡 The last chancellor of Weimar Germany sat in a Rococo palace in Berlin; the last emperor of China was installed on a puppet throne in Manchukuo.

آخرین صدراعظم آلمان در دوران وایمار در کاخی به سبک روکوکو در برلین نشسته بود؛ آخرین امپراتور چین در مانچوکو بر تختی خیمه‌شب‌بازی نشسته بود.

💡 Maps labeled Manchukuo sparked discussion about puppet states, propaganda, and the ethics of collaboration under occupation.

نقشه‌هایی با برچسب مانچوکوئو بحث‌هایی را در مورد کشورهای دست‌نشانده، تبلیغات و اخلاق همکاری در شرایط اشغال برانگیخت.

💡 A novelist set a thriller in Manchukuo, foregrounding civilians navigating compromises nobody would envy.

یک رمان‌نویس، داستانی مهیج را در مانچوکوئو روایت می‌کند و در آن، غیرنظامیانی را به تصویر می‌کشد که در حال گذر از مصالحه‌ای هستند که هیچ‌کس به آنها حسادت نخواهد کرد.

💡 At the time, the city was known as Hsinking and was the capital of the Japanese puppet state of Manchukuo.

در آن زمان، این شهر با نام هسینکینگ شناخته می‌شد و پایتخت دولت دست‌نشانده ژاپن، مانچوکوئو، بود.

💡 Archivists digitized newspapers from Manchukuo, letting scholars compare official stories with whispered rumors.

بایگانی‌کنندگان روزنامه‌های مانچوکوئو را دیجیتالی کردند و به محققان اجازه دادند تا داستان‌های رسمی را با شایعات زمزمه‌شده مقایسه کنند.