mah-jongg

💡 Eileen learns more than Charles simply by quizzing her gossipy mah-jongg partners, whose conversations easily shift from irritable bowel syndrome to leading drug dealers.

ایلین صرفاً با پرسش از شرکای شایعه‌پراکن ماه-جونگ خود، که مکالماتشان به راحتی از سندرم روده تحریک‌پذیر به قاچاقچیان اصلی مواد مخدر تغییر می‌کند، چیزهای بیشتری نسبت به چارلز می‌آموزد.

💡 Fundraisers hosted mah jongg tournaments, raising scholarships while neighbors traded snacks, lucky charms, and surprisingly sophisticated endgame tactics.

در حالی که همسایه‌ها خوراکی، طلسم خوش‌شانسی و تاکتیک‌های آخر بازیِ به طرز شگفت‌آوری پیچیده‌ای را رد و بدل می‌کردند، گروه‌های جمع‌آوری کمک‌های مالی، مسابقات ماها جونگ را برگزار می‌کردند و بورسیه تحصیلی جمع‌آوری می‌کردند.

💡 Lam lines up his mah-jongg tiles.

لام کاشی های ماه جونگ خود را ردیف می کند.

💡 She preferred saying mah jongg because that’s how her aunt wrote it, a tiny spelling carrying decades of recipes, advice, and competitive kindness.

او ترجیح می‌داد بگوید «ماه جونگ» چون عمه‌اش آن را این‌طور می‌نوشت، یک املای کوچک که دهه‌ها دستور غذا، نصیحت و مهربانی رقابتی را در خود جای داده بود.

💡 Tony Lam, second from left, plays mah-jongg with his son-in-law James Do, left, grandson Patrick Do, second from right, and Lam’s wife, Hop Lam, in Huntington Beach.

تونی لام، نفر دوم از چپ، به همراه دامادش جیمز دو (چپ)، نوه‌اش پاتریک دو (دوم از راست) و همسر لام، هاپ لام، در هانتینگتون بیچ، ما-جونگ بازی می‌کند.

💡 When Junko Suzuki opened Suehiro with her sister Yuriko in 1972, they were only looking to create a place to play their favorite game, mah-jongg.

وقتی جونکو سوزوکی در سال ۱۹۷۲ به همراه خواهرش یوریکو، رستوران سوهیرو را افتتاح کردند، تنها به دنبال ایجاد مکانی برای انجام بازی مورد علاقه‌شان، ماه-جونگ، بودند.