Madonna

💡 A retrospective celebrated Madonna as a relentless reinventor, pairing iconic videos with behind-the-scenes footage that emphasized choreography, collaborators, and boundary-pushing production design.

یک نمایشگاه گذشته‌نگر، مدونا را به عنوان یک بازآفرین خستگی‌ناپذیر ستایش کرد، که ویدیوهای نمادین را با فیلم‌های پشت صحنه جفت می‌کرد که بر طراحی رقص، همکاران و طراحی تولیدِ فراتر از مرزها تأکید داشت.

💡 In front of Parmigianino’s Madonna with the Long Neck, proportions feel like a negotiable treaty.

در مقابل تابلوی «مریم گردن دراز» اثر پارمیجانینو، تناسبات مانند یک معاهده‌ی قابل مذاکره به نظر می‌رسند.

💡 “Seeing my name printed below Michael Jackson and Madonna and immediately above Whitney Houston was surreal,” she writes.

او می‌نویسد: «دیدن اسمم که پایین مایکل جکسون و مدونا و درست بالای ویتنی هیوستون چاپ شده بود، واقعاً عجیب بود.»

💡 She was the first to put a model in jeans on Vogue's front, and now, Madonna.

او اولین کسی بود که یک مدل با شلوار جین را روی جلد مجله ووگ گذاشت، و حالا، مدونا.

💡 Madonna's Ray Of Light, written after the birth of her daughter Lourdes, eschewed her brash 1980s persona for a more spiritual, psychedelic sound.

در آلبوم «پرتو نور» مدونا که پس از تولد دخترش لوردس نوشته شد، از شخصیت گستاخ و بی‌پروای او در دهه ۱۹۸۰ دوری کرد و به دنبال صدایی روحانی‌تر و روانگردان‌تر بود.

💡 Teenagers discovered early Madonna tracks on vinyl, surprised by synth lines that still sound daring on dance floors today.

نوجوانان آهنگ‌های اولیه مدونا را روی وینیل کشف کردند و از خطوط سینث‌سایزر که هنوز هم در سالن‌های رقص امروزی جسورانه به نظر می‌رسند، شگفت‌زده شدند.