Machs principle

💡 Einstein took Mach’s Principle, as he called it, to mean that it should be impossible to solve his equations for the case of a solitary object.

انیشتین اصل ماخ را، همانطور که خودش آن را نامید، به این معنی گرفت که حل معادلات او برای یک جسم منفرد غیرممکن است.

💡 In the seminar, a physicist outlined Mach's principle, asking whether distant mass distribution influences local inertia and how such ideas shaped Einstein’s thinking.

در این سمینار، یک فیزیکدان اصل ماخ را تشریح کرد و پرسید که آیا توزیع جرم در فواصل دور بر اینرسی موضعی تأثیر می‌گذارد و چگونه چنین ایده‌هایی تفکر انیشتین را شکل داده‌اند.

💡 A documentary framed Mach's principle as a historical stepping-stone, valuable for inspiring questions even if modern cosmology pursues different formalisms.

یک مستند، اصل ماخ را به عنوان یک سنگ بنای تاریخی مطرح کرد که برای الهام بخشیدن به سوالات ارزشمند است، حتی اگر کیهان‌شناسی مدرن فرمالیسم‌های متفاوتی را دنبال کند.

💡 If the cosmological constant couldn’t keep the universe still, then forget about it and Mach’s Principle, Einstein said.

انیشتین گفت اگر ثابت کیهانی نمی‌تواند جهان را ثابت نگه دارد، پس آن و اصل ماخ را فراموش کنید.

💡 And so he has continued to try to apply Mach’s principle to spacecraft engines.

و بنابراین او همچنان تلاش کرده است تا اصل ماخ را در موتورهای فضاپیما به کار گیرد.

💡 Philosophers debated empirical content in Mach's principle, contrasting elegant intuition with testable predictions available from general relativity at present time.

فیلسوفان محتوای تجربی اصل ماخ را مورد بحث قرار دادند و شهود ظریف را با پیش‌بینی‌های قابل آزمایش موجود از نسبیت عام در حال حاضر مقایسه کردند.