Hubbles law

💡 If the theory is correct, everything in the visible universe should be younger than the expansion time computed from Hubble’s law.

اگر این نظریه درست باشد، هر چیزی در جهان مرئی باید از زمان انبساط محاسبه شده توسط قانون هابل جوان‌تر باشد.

💡 Observers taught that Hubble's law emerges from general relativity’s solutions, not mere coincidence stitched onto convenient graphs.

ناظران معتقد بودند که قانون هابل از راه‌حل‌های نسبیت عام پدیدار می‌شود، نه صرفاً تصادفی که به نمودارهای دم‌دستی دوخته شده باشد.

💡 To test Hubble’s law, astronomers need to measure distances to galaxies.

برای آزمایش قانون هابل، ستاره‌شناسان باید فواصل کهکشان‌ها را اندازه‌گیری کنند.

💡 The class plotted recessional velocity against distance, rediscovering Hubble's law with noisy data that still revealed the universe’s grand tendency to stretch.

کلاس، سرعت دور شدن را در برابر فاصله رسم کرد و قانون هابل را با داده‌های نویزی که همچنان تمایل عظیم جهان به انبساط را نشان می‌داد، دوباره کشف کرد.

💡 This relation, now known as Hubble’s law, is just what one would expect in a uniformly expanding universe.

این رابطه که اکنون به عنوان قانون هابل شناخته می‌شود، دقیقاً همان چیزی است که می‌توان در یک جهان با انبساط یکنواخت انتظار داشت.

💡 A mural in the physics hall depicted Hubble's law as an expanding grid, galaxies riding dots away from one another like politely drifting balloons.

یک نقاشی دیواری در سالن فیزیک، قانون هابل را به صورت شبکه‌ای در حال گسترش نشان می‌داد، کهکشان‌هایی که سوار بر نقاطی از یکدیگر دور می‌شدند، مانند بادکنک‌هایی که با ادب و احترام در حال حرکت بودند.