Lysenkoism

💡 We compared Lysenkoism with modern pseudoscience, mapping shared tactics: discredit experts, cherry-pick anecdotes, and punish inconvenient data.

ما لیسنکوئیسم را با شبه‌علم مدرن مقایسه کردیم و تاکتیک‌های مشترک را ترسیم کردیم: بی‌اعتبار کردن متخصصان، دستچین کردن حکایات و تنبیه داده‌های نامناسب.

💡 When Lysenkoism was applied to agricultural policy in Communist countries like the Soviet Union or China, the end result was invariably famine.

وقتی لیسنکوئیسم در کشورهای کمونیستی مانند اتحاد جماهیر شوروی یا چین در سیاست‌های کشاورزی اعمال شد، نتیجه نهایی همواره قحطی بود.

💡 The film portrayed Lysenkoism without caricature, showing ordinary researchers navigating fear while still trying to help farmers.

این فیلم لیسنکوئیسم را بدون اغراق به تصویر کشید و محققان عادی را نشان داد که در حالی که سعی در کمک به کشاورزان داشتند، با ترس دست و پنجه نرم می‌کردند.

💡 Policy built on Lysenkoism treats wishful thinking as agronomy; the result is empty granaries and convenient scapegoats.

سیاست مبتنی بر لیسنکوئیسم، با آرزواندیشی به عنوان یک علم کشاورزی برخورد می‌کند؛ نتیجه، انبارهای غله خالی و قربانی‌های راحت است.

💡 Nazism and Lysenkoism were based on dramatically opposed conceptions of heredity—but the parallels between the two movements are striking.

نازیسم و لیسنکوئیسم بر پایه مفاهیم کاملاً متضادی از وراثت بنا شده بودند - اما شباهت‌های بین این دو جنبش قابل توجه است.

💡 Lysenkoism – despite being dead wrong – became the accepted orthodoxy in the academies and universities of communist Europe until the mid-1960s.

لیسنکوئیسم - با وجود اینکه کاملاً اشتباه بود - تا اواسط دهه ۱۹۶۰ به عنوان یک عقیده پذیرفته شده در آکادمی‌ها و دانشگاه‌های اروپای کمونیستی مطرح بود.