Lukacs

💡 Reading Lukacs, we argued gently about form serving history versus history bullying form.

با خواندن آثار لوکاچ، ما به آرامی دربارهٔ اینکه فرم در خدمت تاریخ است در مقابل اینکه تاریخ، فرم را مورد آزار و اذیت قرار می‌دهد، بحث می‌کردیم.

💡 Syllabi place Lukacs beside modern critics, ensuring disagreements sharpen rather than calcify.

سیلابس‌ها لوکاچ را در کنار منتقدان مدرن قرار می‌دهند و تضمین می‌کنند که اختلاف‌نظرها به جای تصلب، تشدید شوند.

💡 Debates about Lukacs orbit realism, class, and the uneasy marriage between aesthetics and politics.

بحث‌ها درباره لوکاچ حول محور واقع‌گرایی، طبقه اجتماعی و پیوند ناآرام زیبایی‌شناسی و سیاست می‌چرخد.

💡 In that case, the attorney for London art dealer of Richard Nagy said Nagy was the rightful owner of the works because Grünbaum’s sister-in-law, Mathilde Lukacs, had sold them after his death.

در آن پرونده، وکیل ریچارد ناگی، دلال آثار هنری در لندن، گفت که ناگی مالک قانونی آثار هنری است، زیرا ماتیلد لوکاچ، خواهرزن گرونباوم، پس از مرگ او، آنها را فروخته است.

💡 But Judge Charles Ramos ruled that there was no evidence that Grünbaum had voluntarily transferred the artworks to Lukacs.

اما قاضی چارلز راموس حکم داد که هیچ مدرکی مبنی بر انتقال داوطلبانه آثار هنری توسط گرونباوم به لوکاچ وجود ندارد.