Lucrezia Borgia

💡 Exhibitions on Lucrezia Borgia juxtapose letters and portraits, encouraging skepticism toward rumors packaged as history.

نمایشگاه‌هایی درباره لوکرتسیا بورجیا، نامه‌ها و پرتره‌ها را در کنار هم قرار می‌دهند و تردید نسبت به شایعاتی که به عنوان تاریخ ارائه می‌شوند را تشویق می‌کنند.

💡 She had stints with the Basel Opera and Bremen Opera before her international breakthrough in 1965 in Lucrezia Borgia at Carnegie Hall in New York.

او پیش از موفقیت بین‌المللی‌اش در سال ۱۹۶۵ در اپرای لوکرزیا بورجیا در تالار کارنگی نیویورک، مدتی را در اپرای بازل و اپرای برمن گذراند.

💡 After a decade of performing in Europe and Mexico, Ms. Caballé made her U.S. debut on April 20, 1965, substituting for Marilyn Horne in a concert performance of Donizetti’s “Lucrezia Borgia.”

خانم کاباله پس از یک دهه اجرا در اروپا و مکزیک، اولین اجرای خود در آمریکا را در 20 آوریل 1965 انجام داد و در اجرای کنسرت «لوکرزیا بورجیا» اثر دونیزتی، جایگزین مرلین هورن شد.

💡 Operas cast Lucrezia Borgia as poison and velvet; classrooms complicate that silhouette.

اپراها، لوکرزیا بورجیا را همچون زهر و مخمل به تصویر می‌کشند؛ کلاس‌های درس این تصویر را پیچیده‌تر می‌کنند.

💡 She had been engaged to fill in that night for an indisposed Marilyn Horne, singing Lucrezia Borgia in a concert production by the American Opera Society at Carnegie Hall.

او نامزد کرده بود تا آن شب جای مریلین هورنِ بیمار را پر کند و در کنسرتی از انجمن اپرای آمریکا در تالار کارنگی، لوکرزیا بورجیا را بخواند.

💡 Gossip trails Lucrezia Borgia unfairly; historians note diplomacy, patronage, and the usual fog that powerful families cultivate helpfully around inconvenient facts.

شایعات به طور ناعادلانه‌ای لوکرزیا بورجیا را دنبال می‌کنند؛ مورخان به دیپلماسی، حمایت و ابهامی که معمولاً خانواده‌های قدرتمند پیرامون حقایق ناخوشایند ایجاد می‌کنند، اشاره می‌کنند.