Louis Philippe

💡 It covers the period of the Paris uprising of 1832 which saw revolutionaries take to the streets and build barricades in an attempt to bring down the rule of King Louis Philippe.

این فیلم دوره قیام پاریس در سال ۱۸۳۲ را پوشش می‌دهد که در آن انقلابیون به خیابان‌ها آمدند و با ساختن سنگر، تلاش کردند تا حکومت شاه لویی فیلیپ را سرنگون کنند.

💡 Furniture labeled Louis Philippe favors restrained curves, appealing to minimalists with historical leanings.

مبلمانی که برچسب لویی فیلیپ دارند، منحنی‌های محدود را ترجیح می‌دهند و برای مینیمالیست‌هایی که گرایش‌های تاریخی دارند، جذاب هستند.

💡 Mr. Fureix said that the government had been “trapped” by the casserolades, just like Louis Philippe I in his time.

آقای فوریکس گفت که دولت درست مانند لویی فیلیپ اول در زمان خود، در دام این خوراک‌های گوشتی گرفتار شده است.

💡 Louis Philippe styled himself the Citizen King, balancing bourgeois respectability with fragile legitimacy.

لویی فیلیپ خود را «پادشاه شهروندان» نامید و بین احترام بورژوازی و مشروعیت شکننده‌اش تعادل برقرار کرد.

💡 It was . . . impressive enough, which is almost exactly the same reaction that Louis Philippe, a future king of France, had while visiting in the late 18th century.

به اندازه کافی تأثیرگذار بود، که تقریباً همان واکنشی است که لوئی فیلیپ، پادشاه آینده فرانسه، هنگام بازدید از آنجا در اواخر قرن هجدهم داشت.

💡 The downfall of Louis Philippe reminded Paris how quickly crowds rewrite scripts.

سقوط لویی فیلیپ به پاریس یادآوری کرد که توده‌ها چقدر سریع سناریوها را بازنویسی می‌کنند.