looking-glass self

💡 “As psychologists we talk about the looking-glass self,” Qualter says.

کوالتر می‌گوید: «ما به عنوان روانشناس، درباره خودِ آینه‌مانند صحبت می‌کنیم.»

💡 The looking glass self concept helps design mentors who reflect strengths as well as critiques.

خودپنداره آینه‌مانند به طراحی مربیانی کمک می‌کند که هم نقاط قوت و هم انتقادات را منعکس کنند.

💡 Teaching the looking glass self, we ask students to journal how feedback, silence, and emojis shape choices.

برای آموزش خودِ آینه‌ای، از دانش‌آموزان می‌خواهیم بنویسند که چگونه بازخورد، سکوت و ایموجی‌ها انتخاب‌هایشان را شکل می‌دهند.

💡 “The whole idea of the ‘looking-glass self’ model of psychology is that we are who others see us as,” Campbell said.

کمپبل گفت: «کل ایده مدل «خودِ آینه‌ای» در روانشناسی این است که ما همان کسی هستیم که دیگران ما را آن‌طور می‌بینند.»

💡 Cooley’s looking glass self suggests identity forms through imagined judgments, which social media now amplifies fiercely and incessantly.

خودِ آینه‌ایِ کولی، اشکال هویت را از طریق قضاوت‌های خیالی نشان می‌دهد، که رسانه‌های اجتماعی اکنون به شدت و بی‌وقفه آن را تقویت می‌کنند.

💡 Cooley's discriminating description of "the looking-glass self" offers a picture of the process by which the person conceives himself in terms of the attitudes of others toward him.

توصیف دقیق کولی از «خودِ آینه‌ای» تصویری از فرآیندی ارائه می‌دهد که طی آن فرد خود را بر اساس نگرش دیگران نسبت به خود تصور می‌کند.