long primer

💡 The work, Franklin tells us, with the fond minuteness with which a man is disposed to dwell upon the events of his early life, was a folio, of pro patria size, and in pica, with long primer notes.

فرانکلین با دقت و موشکافی دقیقی که هر انسانی با آن به وقایع اوایل زندگی خود می‌پردازد، به ما می‌گوید که این اثر، یک کتاب رحلی، در اندازه‌ای مناسب برای عموم، و با یادداشت‌های طولانی و مقدماتی بوده است.

💡 A size of type between long primer and brevier.

اندازه‌ای از حروف چاپی بین آستر بلند و برویر.

💡 Commercialism again compels the use of type too small in size to be comfortable reading: the size known as "Long primer" ought to be the smallest size used in a book meant to be read.

تجارت‌گرایی دوباره استفاده از حروف بسیار کوچک را برای خواندن راحت، ضروری می‌کند: اندازه‌ای که به عنوان «آغازگر طولانی» شناخته می‌شود، باید کوچکترین اندازه‌ای باشد که در کتابی که قرار است خوانده شود، استفاده می‌شود.

💡 Printers once set long primer, a type size between small pica and bourgeois, chosen for legibility in cramped pamphlets.

چاپخانه‌داران زمانی آستر بلند، اندازه‌ای بین پیکای کوچک و بورژوا، را برای خوانایی در بروشورهای کوچک انتخاب می‌کردند.

💡 The catalog specified long primer for footnotes, a compromise between economy and eyestrain.

در کاتالوگ، برای پاورقی‌ها، مقدمه‌ی طولانی در نظر گرفته شده بود، که مصالحه‌ای بین صرفه‌جویی در هزینه و خستگی چشم بود.

💡 Collectors admire long primer pages, where ink, fiber, and pressure record centuries of reading.

مجموعه‌داران صفحات طویل آغازین را تحسین می‌کنند، جایی که جوهر، الیاف و فشار، قرن‌ها خواندن را ثبت می‌کنند.