Lindisfarne

💡 In November 2015, sensing there was more to uncover, the couple holed themselves up in a hotel in Lindisfarne, off the Northumbria coast, and started piecing together their suspicions.

در نوامبر ۲۰۱۵، این زوج که احساس می‌کردند هنوز چیزهای بیشتری برای کشف کردن وجود دارد، خود را در هتلی در لیندیسفارن، در سواحل نورثامبریا، محبوس کردند و شروع به کنار هم گذاشتن سوءظن‌هایشان کردند.

💡 The priory ruins on Lindisfarne feel like punctuation: a long pause between invasions and hymns.

ویرانه‌های صومعه در لیندسفارن مانند نقطه‌گذاری به نظر می‌رسند: مکثی طولانی بین تهاجم‌ها و سرودهای مذهبی.

💡 As a side note, Lindisfarne remains so small and remote that it doesn’t even have any doctors today.

به عنوان یک نکته فرعی، لیندیسفارن آنقدر کوچک و دورافتاده باقی مانده است که امروزه حتی هیچ پزشکی هم ندارد.

💡 A couple hundred people have settled into a safe-enough life on Lindisfarne, an island that’s less than a mile from shore.

چند صد نفر در لیندسفارن، جزیره‌ای که کمتر از یک مایل از ساحل فاصله دارد، زندگی نسبتاً امنی را در پیش گرفته‌اند.

💡 We timed our walk to Lindisfarne with the tide table, because bridges made of water keep their own hours.

ما پیاده‌روی‌مان به سمت لیندیسفارن را با جدول جزر و مد تنظیم کردیم، چون پل‌های ساخته شده از آب، ساعت‌های خودشان را دارند.

💡 A choir recorded psalms on Lindisfarne, letting wind serve as a humble accompanist.

یک گروه کر، مزامیر را در لیندیسفارن ضبط کردند و اجازه دادند باد به عنوان همراهی فروتنانه عمل کند.