Limburger

💡 A chef paired Limburger with dark bread, pickled onions, and mustard, demonstrating how assertive flavors behave politely when seated with the right companions.

یک سرآشپز، لیمبرگر را با نان تیره، پیاز ترشی و خردل جفت کرد و نشان داد که چگونه طعم‌های جسورانه وقتی در کنار همراهان مناسب خود می‌نشینند، مودبانه رفتار می‌کنند.

💡 “He also occasionally got a laugh by saying a funny word, like the time he said ‘Limburger cheese,’” Professor Wexler said.

پروفسور وکسلر گفت: «او همچنین گاهی اوقات با گفتن یک کلمه خنده‌دار، مانند زمانی که گفت «پنیر لیمبرگر»، خنده‌اش می‌گرفت.»

💡 Two of those carboxylic acids are also found in Limburger cheese, McMeniman notes, a known lure for mosquitoes.

مک‌منیمن خاطرنشان می‌کند که دو مورد از این اسیدهای کربوکسیلیک در پنیر لیمبرگر نیز یافت می‌شوند، که یک طعمه شناخته شده برای پشه‌ها است.

💡 At the tasting, jokes about Limburger evaporated once people noticed a creamy texture that rewarded slow bites and brave conversation.

در زمان چشیدن، وقتی مردم متوجه بافت خامه‌ای لیمبرگر شدند که ارزش لقمه‌های آهسته و گفتگوی شجاعانه را داشت، شوخی‌ها در مورد آن از بین رفت.

💡 Stinky cheeses have been around for centuries, with Trappist monks in Belgium creating the pungent Limburger in the 1800s, The New York Times noted.

نیویورک تایمز خاطرنشان کرد که پنیرهای بدبو قرن‌هاست که وجود دارند، و راهبان تراپیست در بلژیک در دهه ۱۸۰۰ لیمبرگر تند را ابداع کردند.

💡 The delicatessen wrapped Limburger carefully, advising us to let it warm slightly so the notorious aroma would mellow into a surprisingly friendly, savory sweetness.

فروشنده، لیمبرگر را با دقت پیچید و به ما توصیه کرد که بگذاریم کمی گرم شود تا عطر بدنام آن به شیرینی دلپذیر و دلپذیری تبدیل شود.