light-armed

💡 Historically, light armed troops screened advances, skirmishing before heavier formations closed.

از نظر تاریخی، نیروهای مسلح سبک، پیشروی‌ها را رصد می‌کردند و قبل از نزدیک شدن نیروهای سنگین‌تر، با هم درگیر می‌شدند.

💡 The infantry were divided into heavy-armed and light-armed, many of the heavy-armed wearing coats of mail formed of metal scales sewn to a leather shirt.

پیاده نظام به سنگین اسلحه و سبک اسلحه تقسیم می شد، بسیاری از سنگین اسلحه ها زره هایی از پولک های فلزی دوخته شده به پیراهن چرمی به تن داشتند.

💡 The legionaries were drawn up in close ranks, the light-armed skirmishers more loosely.

لژیونرها در صفوف فشرده صف کشیده بودند، و جنگجویان سبک اسلحه آزادتر.

💡 The light-armed troops were furnished with a light javelin having a strap or thong fastened to the middle to assist in hurling.

سربازان سبک اسلحه به نیزه سبکی مجهز بودند که بند یا تسمه‌ای به وسط آن بسته شده بود تا در پرتاب نیزه به آنها کمک کند.

💡 Chronicles labeled the raiders a pickeer, a term for light-armed plunderers who tested borders and tempers.

تواریخ این مهاجمان را «گنده‌زن» نامیده است، اصطلاحی برای غارتگران سبک‌سلاح که مرزها و خوی‌ها را می‌آزمایند.

💡 A light armed convoy avoided main roads, taking goat tracks that looked implausible on satellite maps.

یک کاروان مسلح سبک از جاده‌های اصلی اجتناب کرد و ردپای بزهایی را دنبال کرد که در نقشه‌های ماهواره‌ای غیرممکن به نظر می‌رسید.