lech

💡 And the episode’s final test, what Netflix calls “an airy tres leches cake” — which is like saying “a flaky bagel” — is rendered unrecognizable by the injunction to layer and stack it.

و آزمون نهایی این قسمت، چیزی که نتفلیکس آن را «یک کیک سه‌لایه پف‌دار» می‌نامد - که مثل گفتن «یک نان شیرینی حلقوی پوسته‌پوسته» است - با دستور لایه لایه کردن و روی هم چیدن، غیرقابل تشخیص می‌شود.

💡 The character was a lech in the first draft, but revisions replaced cheap jokes with consequences, giving the story a spine and readers a reason to stay.

این شخصیت در پیش‌نویس اولیه یک لِچ بود، اما در اصلاحات بعدی، شوخی‌های بی‌مزه با عواقب جایگزین شدند و به داستان جان بخشیدند و به خوانندگان دلیلی برای ماندن دادند.

💡 But my all-time favorite has to be a tres leches cake garnished with peaches or berries — I can eat that any day of the week.

اما کیک مورد علاقه همیشگی من، کیک تره لچز است که با هلو یا انواع توت تزئین شده باشد - من می‌توانم آن را هر روز هفته بخورم.

💡 The Hollywood Reporter characterized the portrayal as “a creepy beady-eyed lech peering out from under a mountain of latex.”

هالیوود ریپورتر این تصویر را به عنوان «یک لِچِ چندش‌آور با چشمانی ریز که از زیر کوهی از لاتکس بیرون زده است» توصیف کرد.

💡 At the office party, a lech bragged about “compliments,” and HR converted the evening into training that politely outlawed nostalgia for harassment.

در مهمانی اداره، یک نفر از «تمجیدها» تعریف و تمجید کرد و بخش منابع انسانی آن شب را به آموزشی تبدیل کرد که مودبانه حسرت آزار و اذیت را ممنوع اعلام می‌کرد.

💡 The script refuses to excuse the lech, showing how apologies without changed behavior merely polish the same old harm.

فیلمنامه از توجیه کردن آن شخص شرور خودداری می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه عذرخواهی بدون تغییر رفتار، صرفاً همان آسیب قدیمی را جبران می‌کند.