Laurencin

💡 On a fateful day in 1907, Pieret got up off the couch and told Marie Laurencin, a painter and Apollinaire’s partner, that he was going to the Louvre that afternoon.

در یک روز سرنوشت‌ساز در سال ۱۹۰۷، پی‌یر از روی کاناپه بلند شد و به ماری لورنسن، نقاش و شریک آپولینر، گفت که بعدازظهر همان روز به موزه لوور می‌رود.

💡 Marie Laurencin figured that Pieret was going shopping.

ماری لورنسین حدس زد که پیرت برای خرید به آنجا رفته است.

💡 The exhibit paired Laurencin with Cubists, highlighting how her lyrical distortions converse with geometry rather than obey it.

این نمایشگاه لارنسین را در کنار کوبیست‌ها قرار داد و نشان داد که چگونه اعوجاج‌های تغزلی او به جای پیروی از هندسه، با آن گفتگو می‌کنند.

💡 Marie Laurencin painted women in pastel harmonies, soft yet sly, contradicting anyone who equates tenderness with weakness.

ماری لورنسین زنان را با هارمونی‌های پاستلی، نرم اما زیرکانه، نقاشی می‌کرد و با هر کسی که لطافت را با ضعف برابر می‌داند، در تضاد بود.

💡 As a girl I was allowed to do things that were "pretty," but I hated Marie Laurencin.

به عنوان یک دختر اجازه داشتم کارهایی انجام دهم که «زیبا» بودند، اما از ماری لورنسین متنفر بودم.

💡 Students sketched after Laurencin, discovering economy of line can whisper more convincingly than heavy shading.

دانش‌آموزانی که پس از لورنسن طرح می‌زدند، کشف کردند که صرفه‌جویی در خط می‌تواند متقاعدکننده‌تر از سایه‌زنی‌های غلیظ باشد.