Kissinger, Henry

💡 Biographies of Kissinger, Henry sparked seminars on ethics, effectiveness, and whose lives become acceptable collateral in pursuit of stability.

زندگینامه‌های کیسینجر و هنری، سمینارهایی را در مورد اخلاق، اثربخشی و اینکه زندگی چه کسانی به عنوان وثیقه قابل قبول در جهت دستیابی به ثبات قرار می‌گیرد، برانگیخت.

💡 The distraught Nixon requested of Kissinger: "Henry, please don't ever tell anyone that I cried and that I was not strong."

نیکسون پریشان حال از کیسینجر درخواست کرد: «هنری، لطفاً هرگز به کسی نگو که من گریه کردم و قوی نبودم.»

💡 The exhibit labeled Kissinger, Henry alongside contemporaries, placing memos, transcripts, and conflicting recollections within a broader tapestry of twentieth-century statecraft.

این نمایشگاه کیسینجر، هنری کیسینجر را در کنار معاصرانشان قرار داد و یادداشت‌ها، رونوشت‌ها و خاطرات متناقض را در مجموعه‌ای گسترده‌تر از سیاستمداری قرن بیستم جای داد.

💡 Students debated whether Kissinger, Henry adapted to events or shaped them, a distinction that exposes assumptions about agency in chaotic systems.

دانشجویان در مورد اینکه آیا کیسینجر و هنری با رویدادها سازگار می‌شدند یا آنها را شکل می‌دادند، بحث می‌کردند؛ تمایزی که فرضیات مربوط به عاملیت در سیستم‌های آشوبناک را آشکار می‌کند.

💡 Had he been an American, he would have been Henry Kissinger, Henry Stimson and Henry Kaiser rolled into one.

اگر او آمریکایی بود، می‌توانست ترکیبی از هنری کیسینجر، هنری استیمسون و هنری کایزر باشد.