Jacques Bonhomme

💡 Historians use Jacques Bonhomme cautiously, noting how nicknames can flatten lives into cartoons while still carrying useful shorthand for social tensions.

مورخان با احتیاط از نام ژاک بونهام استفاده می‌کنند و توجه دارند که چگونه لقب‌ها می‌توانند زندگی‌ها را به کاریکاتور تبدیل کنند و در عین حال، به طور خلاصه، تنش‌های اجتماعی را توصیف کنند.

💡 "And on top of all, oppressed and persecuted, Jacques Bonhomme has had to pay the ransom for the cowardly seigneurs with gilded spurs!"

«و علاوه بر همه اینها، ژاک بونهام، ستمدیده و مورد آزار و اذیت، مجبور شده است تاوان اربابان بزدل را با مهمیزهای طلاکاری شده بپردازد!»

💡 It pleased him to think that if he and his could no longer keep Jacques Bonhomme in order, there were others who could.

از این فکر خوشحال می‌شد که اگر او و همکارانش دیگر نمی‌توانند ژاک بونهام را سر و سامان دهند، دیگرانی هستند که می‌توانند.

💡 A playwright cast Jacques Bonhomme as chorus, letting the crowd narrate aristocratic follies with earthy wit and weary courage.

یک نمایشنامه‌نویس، ژاک بونهام را به عنوان همسرایان انتخاب کرد و به جمعیت اجازه داد تا با شوخ‌طبعی خاکی و شجاعتی خستگی‌ناپذیر، دیوانگی‌های اشرافی را روایت کنند.

💡 "You are of the stock of old Jacques Bonhomme," said la Renaudie to Christophe, wringing his hand.

رنودی در حالی که دستش را به هم می‌فشرد، به کریستف گفت: «تو از نسل ژاک بونهام پیر هستی.»

💡 But Jacques Bonhomme got tired and kicked in his desperation.

اما ژاک بونهام خسته شد و در ناامیدی خود لگد زد.