jack-in-the-green

💡 She moved away across the lawn, her skirt brushing it audibly, as the cage-borne skirt of those days did, suggesting the advantages of Jack-in-the-Green's costume.

او از روی چمن‌ها دور شد و دامنش، مانند دامن‌های قفسی آن روزها، به طور واضحی چمن‌ها را نوازش می‌کرد و این نشان دهنده‌ی مزایای لباس جک-این-د-گرین بود.

💡 Other more recent revivals include Jack-in-the-Green in Hastings, East Sussex, which was reinstated by Mad Jack’s Morris Dancers in the 1980s.

از دیگر نمایش‌های احیا شده‌ی اخیر می‌توان به «جک-این-د-گرین» در هستینگز، ساسکس شرقی اشاره کرد که در دهه‌ی ۱۹۸۰ توسط گروه «موریِس دنسرز» از گروه «مَد جک» دوباره احیا شد.

💡 Kids followed jack in the green, pockets filling with petals, adults with phone photos and happy arguments.

بچه‌ها دنبال جک توی چمن سبز می‌رفتند، جیب‌هایشان پر از گلبرگ بود، بزرگترها عکس‌های گوشی‌شان را گرفته بودند و حسابی با هم بحث می‌کردند.

💡 Why, you're covered with laurel, boy, like Jack-in-the-Green.

وای، پسر، بدنت پوشیده از برگ بوئه، مثل جک این د گرین.

💡 On May Day, jack in the green paraded through town, leaves rustling, drums summoning spring more effectively than calendars.

در روز کارگر، کلاه‌های سبز در شهر رژه می‌رفتند، برگ‌ها خش‌خش می‌کردند، و طبل‌ها بهار را مؤثرتر از تقویم‌ها فرا می‌خواندند.

💡 Folklorists frame jack in the green as revived pageantry, cheerful invention woven with fragments of older rites.

فولکلورشناسان، جک این د گرین را به عنوان یک نمایش باشکوه احیا شده، یک ابداع شاد که با قطعاتی از آیین‌های قدیمی‌تر بافته شده است، قاب می‌گیرند.