ضمیر (pronoun)
📌 (برای نشان دادن یک چیز بیجان که قبلاً درک شده، ذکر شده، قرار است ذکر شود، یا در متن حاضر وجود دارد، به کار میرود).
📌 (برای نشان دادن حیوانی که شناخته شده، قبلاً ذکر شده یا قرار است ذکر شود و جنسیت آن ناشناخته یا نادیده گرفته شده است، استفاده میشود).
📌 (برای نشان دادن شخصی با هویت ناشناخته در جملهای که به دنبال هویت او میگردد، آن را اثبات میکند یا در مورد آن اظهار نظر میکند، استفاده میشود).
📌 (برای نشان دادن گروهی که قبلاً شناخته شده یا ذکر شده است، استفاده میشود).
📌 (برای نشان دادن یک مفهوم یا ایده انتزاعی که قبلاً درک شده یا بیان شده است، استفاده میشود).
📌 (برای نشان دادن عمل یا فعالیتی که قبلاً گفته شده، یا قرار است گفته شود، استفاده میشود.)
📌 (به عنوان فاعل غیرشخصی فعل to be استفاده میشود، به خصوص برای اشاره به زمان، مسافت یا آب و هوا).
📌 (در جملاتی که یک عمل، شرط، واقعیت، شرایط یا موقعیت را بدون اشاره به یک عامل بیان میکنند، استفاده میشود).
📌 (در اشاره به چیزی به عنوان منشأ یا علت درد، لذت و غیره استفاده میشود).
📌 (برای اشاره به منبعی که به طور خاص نامگذاری یا توصیف نشده است، استفاده میشود).
📌 (برای اشاره به وضعیت کلی امور، شرایط، سرنوشت یا زندگی به طور کلی استفاده میشود).
📌 (به عنوان فاعل یا مفعول پیشبینیکننده برای تغییر تأکید استفاده میشود).
📌 غیررسمی. (به جای ضمیر its قبل از اسم مصدر استفاده میشود).