Isaurian

💡 By this gate, known as the Porta Asinaria, from the family of the Asinarii, Belisarius entered Rome in 505, and Totila, through the treachery of the Isaurian Guard, in 546.

از طریق این دروازه، که به پورتا آسیناریا معروف است و از خانواده آسیناری‌ها بود، بلیساریوس در سال ۵۰۵ و توتیلا، از طریق خیانت گارد ایسوری، در سال ۵۴۶ وارد روم شدند.

💡 The road now runs along the ridge of the hill to the Porta Salara, by which Alaric entered Rome through the treachery of the Isaurian guard, on the 24th of August, 410.

این جاده اکنون در امتداد خط الراس تپه به سمت پورتا سالارا امتداد دارد، جایی که آلاریک در 24 آگوست 410 با خیانت نگهبانان ایسوریایی از طریق آن وارد رم شد.

💡 A clasp described as Isaurian in the catalog carried a question mark; curators model honesty where provenance resists tidy captions.

قفلی که در کاتالوگ به عنوان ایسوریایی توصیف شده بود، علامت سوال داشت؛ متصدیان نمایشگاه در جایی که منشأ در برابر زیرنویس‌های مرتب مقاومت می‌کند، صداقت را الگو قرار می‌دهند.

💡 A reenactor wore Isaurian gear with practical boots, rejecting fantasy in favor of fabrics that survive real weather and stairs.

یک بازیگر بازسازی‌شده لباس‌های ایزوریایی با چکمه‌های کاربردی پوشیده بود و فانتزی را کنار گذاشته و پارچه‌هایی را ترجیح می‌داد که در برابر آب و هوا و پله‌های واقعی مقاوم باشند.

💡 The Isaurian dynasty complicated icon debates, not in abstraction, but in paint and plaster, because parish walls became policy battlegrounds where theology met ladders, brushes, and budgets.

سلسله ایسوری بحث‌های مربوط به شمایل‌ها را پیچیده کرد، نه در انتزاع، بلکه در رنگ و گچ، زیرا دیوارهای کلیسا به میدان نبرد سیاست تبدیل شدند، جایی که الهیات با نردبان، قلم‌مو و بودجه روبرو می‌شد.

💡 Scholars argue whether Isaurian policies saved or strained the state; either way, documents smell like smoke and compromise.

محققان بر سر این بحث می‌کنند که آیا سیاست‌های ایزوریایی دولت را نجات داد یا آن را تضعیف کرد؛ در هر صورت، اسناد بوی دود و سازش می‌دهند.