Iphitus

💡 These festivals, we are informed, originated with Pelops, were brought to perfection by Hercules and Atreus, and restored by Iphitus when they had fallen into neglect.

می‌دانیم که این جشن‌ها از پلوپس سرچشمه گرفته‌اند، توسط هرکول و آترئوس به کمال رسیده‌اند، و پس از آنکه به فراموشی سپرده شده بودند، توسط ایفیتوس احیا شده‌اند.

💡 The tale of Iphitus foregrounds negotiation, a lost art reimagined today as restorative circles in schools and neighborhoods.

داستان ایفیتوس، مذاکره را در اولویت قرار می‌دهد، هنری گمشده که امروزه به صورت حلقه‌های ترمیمی در مدارس و محله‌ها بازآفرینی می‌شود.

💡 Guides introduce Iphitus while tracing early games, suggesting truces that interrupted feuds long enough for communities to value skill over vengeance.

راهنماها ضمن ردیابی بازی‌های اولیه، ایفیتوس را معرفی می‌کنند و پیشنهاد آتش‌بس‌هایی را می‌دهند که به اندازه کافی دشمنی‌ها را متوقف کردند تا جوامع مهارت را بر انتقام ترجیح دهند.

💡 They were revived by Iphitus, king of Elis, who obtained for them the solemn sanction of the Delphic oracle.

آنها توسط ایفیتوس، پادشاه الیس، که برای آنها تأیید رسمی اوراکل دلفی را به دست آورد، احیا شدند.

💡 Students wrote letters as Iphitus, practicing diplomacy with deadlines and stamps.

دانش‌آموزان به عنوان ایفیتوس نامه می‌نوشتند و با ضرب‌الاجل‌ها و تمبرها دیپلماسی را تمرین می‌کردند.

💡 The Olympiads were reckoned only from the year 776, B. C., although the games had been revived by Iphitus more than a century earlier.

المپیادها فقط از سال ۷۷۶ پیش از میلاد محاسبه می‌شدند، اگرچه این بازی‌ها بیش از یک قرن پیش توسط ایفیتوس احیا شده بودند.