intransitive

💡 “To bald” may not be a common intransitive verb, but that has not prevented “balding” from entering the language as a participle.

شاید «to bald» یک فعل لازم رایج نباشد، اما این مانع از ورود «balding» به عنوان وجه وصفی به زبان نشده است.

💡 Coding analogies help: functions can be intransitive, returning values without mutating arguments they never owned.

قیاس‌های کدنویسی مفید هستند: توابع می‌توانند لازم باشند و مقادیری را بدون تغییر آرگومان‌هایی که هرگز نداشته‌اند، برگردانند.

💡 We taught that intransitive verbs don’t take objects—“sneeze,” “arrive”—then explored how complements and adverbs still enrich meaning without violating grammar’s quiet boundaries.

ما یاد دادیم که افعال لازم مفعول نمی‌گیرند - «عطسه کردن»، «رسیدن» - سپس بررسی کردیم که چگونه متمم‌ها و قیدها همچنان معنا را غنی می‌کنند، بدون اینکه مرزهای آرام دستور زبان را نقض کنند.

💡 What mathematicians didn’t know until recently was how common intransitive dice are.

چیزی که ریاضیدانان تا همین اواخر نمی‌دانستند این بود که تاس‌های لازم چقدر رایج هستند.

💡 The verb lie, lie, lied, which means to tell an untruth, is an intransitive verb not requiring an object.

فعل lie، lie، lied که به معنی دروغ گفتن است، یک فعل لازم است که به مفعول نیاز ندارد.

💡 ESL students often overcorrect, forcing objects after an intransitive verb; gentle drills unteach the habit without embarrassment.

دانش‌آموزان ESL اغلب بیش از حد تصحیح می‌کنند و مجبورند مفعول‌ها را بعد از فعل لازم بیاورند؛ تمرین‌های ملایم بدون خجالت این عادت را از بین می‌برند.