interstellar medium

💡 This material plays an important role in the interstellar medium and the formation of stars and planets, but its origin is a mystery.

این ماده نقش مهمی در فضای میان‌ستاره‌ای و شکل‌گیری ستارگان و سیارات دارد، اما منشأ آن یک راز است.

💡 Astrospheres, stellar analogues of the heliosphere that surrounds our solar system, are very hot plasma bubbles blown by stellar winds into the interstellar medium, a space filled with gas and dust.

آستروسفرها، آنالوگ‌های ستاره‌ای هلیوسفر که منظومه شمسی ما را احاطه کرده است، حباب‌های پلاسمای بسیار داغی هستند که توسط بادهای ستاره‌ای به فضای میان‌ستاره‌ای، فضایی پر از گاز و غبار، دمیده می‌شوند.

💡 Radio astronomers map the interstellar medium by tracking neutral hydrogen’s 21-centimeter line, translating whispers into spirals and arms you never see with eyes alone.

اخترشناسان رادیویی با ردیابی خط ۲۱ سانتی‌متری هیدروژن خنثی، محیط میان‌ستاره‌ای را نقشه‌برداری می‌کنند و زمزمه‌ها را به مارپیچ‌ها و بازوهایی تبدیل می‌کنند که هرگز با چشم تنها نمی‌بینید.

💡 Under the influence of gravity, material from the interstellar medium falls inward onto the star and the disk, where it serves as the raw material for planets and their precursors.

تحت تأثیر گرانش، مواد از محیط میان‌ستاره‌ای به سمت داخل ستاره و دیسک سقوط می‌کنند، جایی که به عنوان ماده اولیه برای سیارات و پیش‌سازهای آنها عمل می‌کنند.

💡 “It is surprisingly difficult to observe the interstellar medium that is just outside of our heliosphere.”

«مشاهده‌ی محیط میان‌ستاره‌ای که درست بیرون از هلیوسفر ما قرار دارد، به طرز شگفت‌آوری دشوار است.»

💡 Cosmic rays thread the interstellar medium relentlessly; shielding spacecraft requires compromises between mass, mission length, and budgets that never love physics enough.

پرتوهای کیهانی بی‌وقفه در فضای میان‌ستاره‌ای نفوذ می‌کنند؛ محافظت از فضاپیما نیازمند مصالحه‌ای بین جرم، طول مأموریت و بودجه‌هایی است که هرگز به اندازه کافی به فیزیک مربوط نمی‌شوند.