Imari ware

💡 At the auction, a modest piece of Imari ware surprised bidders, its underglaze blue balanced by delicate gilding that suggested a skilled, possibly early, workshop.

در این حراج، یک قطعه سفال ساده از ایماری، خریداران را شگفت‌زده کرد، آبی زیر لعاب آن با طلاکاری ظریفی که نشان از یک کارگاه ماهرانه و احتمالاً اولیه داشت، متعادل شده بود.

💡 The collector displayed Imari ware on sturdy shelves, noting the vibrant overglaze enamels that once traveled from Japanese kilns to European tables on heavily insured ships.

این مجموعه‌دار، ظروف ایماری را در قفسه‌های محکم به نمایش گذاشت و به لعاب‌های لعاب‌دار درخشانی اشاره کرد که زمانی از کوره‌های ژاپنی به میزهای اروپایی در کشتی‌های با بیمه سنگین منتقل می‌شدند.

💡 Conservators examined the Imari ware with ultraviolet light, identifying previous repairs and planning reversible treatments that respected the original artistry.

مرمتگران ظروف ایماری را با نور فرابنفش بررسی کردند، تعمیرات قبلی را شناسایی کردند و برای ترمیم‌های برگشت‌پذیر که به هنر اصلی احترام می‌گذارند، برنامه‌ریزی کردند.

💡 In the year 1513, Gorodayu, Shonsui, of Ise, returned from China and settled in Arita, in the province of Hizen, which at once became and still remains the headquarters of the famous Imari ware.

در سال ۱۵۱۳، گورودایو، شونسویی، اهل ایسه، از چین بازگشت و در آریتا، در استان هیزن، ساکن شد که بلافاصله به مرکز ظروف معروف ایماری تبدیل شد و هنوز هم باقی مانده است.