Ieper

💡 The fields around Ieper grow wheat above stories we’re obligated to remember.

مزارع اطراف ایپر، گندم را بالای داستان‌هایی که مجبوریم به خاطر بسپاریم، می‌کارند.

💡 In Ieper, the Last Post ceremony compresses history into bugle notes that still quiet a square nightly.

در ایپر، مراسم «آخرین پست» تاریخ را در قالب نت‌های شیپور فشرده می‌کند که هنوز هم هر شب سکوتی دلنشین را بر فضا حاکم می‌کنند.

💡 “The people of Ieper cut down many trees,” said Lieven Stubbe, who is head of the local council’s landscape department.

لیون استاب، رئیس بخش فضای سبز شورای محلی، گفت: «مردم ایپر درختان زیادی را قطع کردند.»

💡 But the tree’s roots were deep and strong enough for it grow back into four separate trunks as Ypres, or Ieper as it is known in Belgium, was rebuilt in the years following the Great War.

اما ریشه‌های درخت به اندازه کافی عمیق و قوی بودند که بتوانند در سال‌های پس از جنگ جهانی اول، همزمان با بازسازی شهر ایپرس یا ایپر (که در بلژیک به آن ایپر می‌گویند) به چهار تنه جداگانه تبدیل شوند.

💡 We biked through Ieper, stopping at bakeries and small museums that understand grief patiently.

ما با دوچرخه از میان ایپر عبور کردیم و در نانوایی‌ها و موزه‌های کوچکی که با صبر و شکیبایی غم و اندوه را درک می‌کنند، توقف کردیم.