idioglossia

💡 Films misuse idioglossia for drama; case studies treat it with nuance and empathy.

فیلم‌ها از زبان اشاره برای درام سوءاستفاده می‌کنند؛ مطالعات موردی با ظرافت و همدلی به آن می‌پردازند.

💡 Linguists recorded the children’s idioglossia, distinguishing playful invention from developmental concerns.

زبان‌شناسان زبان‌پریشی کودکان را ثبت کردند و اختراعات بازیگوشانه را از نگرانی‌های مربوط به رشد متمایز کردند.

💡 At the very least their exchanges were thought to represent the most developed form of idioglossia ever recorded in medical history.

حداقل تصور می‌شد که تبادلات آنها نمایانگر پیشرفته‌ترین شکل ایدیوگلوسیا است که تاکنون در تاریخ پزشکی ثبت شده است.

💡 Twins invented an idioglossia, a private language that delighted parents until secrecy collided with bedtime.

دوقلوها یک زبان اشاره ابداع کردند، یک زبان خصوصی که والدین را تا زمانی که رازداری با زمان خواب تداخل پیدا می‌کرد، خوشحال می‌کرد.

💡 Idioglossia is a phenomenon, badly documented at best, in which two individuals, often twins, develop a unique and private language with highly original vocabulary and syntax.

ایدیوگلوسیا پدیده‌ای است که در بهترین حالت به خوبی مستند نشده است و در آن دو نفر، اغلب دوقلوها، زبانی منحصر به فرد و خصوصی با واژگان و نحو بسیار بدیع ایجاد می‌کنند.