ideatum

💡 We used ideatum to clarify debates about perception versus conception in early modern texts.

ما از ایده‌آتوم برای روشن کردن مباحث مربوط به ادراک در مقابل مفهوم در متون اوایل دوران مدرن استفاده کردیم.

💡 It is a specification that emerges, correspondently, in both datum and ideatum, as affairs of the direction of logical movement.

این مشخصه ای است که به طور متناظر، هم در داده و هم در ایده، به عنوان اموری مربوط به جهت حرکت منطقی، پدیدار می شود.

💡 Descartes’ ideatum names the object represented by an idea, a tidy word that helps students track references without tangling grammar.

ایده‌آتوم دکارت، نامی است که توسط یک ایده ارائه می‌شود، کلمه‌ای مرتب که به دانش‌آموزان کمک می‌کند تا بدون پیچیدگی‌های دستوری، ارجاعات را دنبال کنند.

💡 Similarly, the ideatum divides into what is mere fancy, the psychical, and what is objectively valid, the physical.

به همین ترتیب، ایده‌آتوم به آنچه صرفاً خیال‌پردازی است، یعنی روانی، و آنچه به طور عینی معتبر است، یعنی فیزیکی، تقسیم می‌شود.

💡 A glossary entry for ideatum saved us during the exam’s trick question about intentionality.

یک مدخل واژه‌نامه برای ideatum ما را در طول سوال ترفندآمیز امتحان در مورد قصد و نیت نجات داد.

💡 Datum and ideatum come first, psychical and physical next in order.

داده و ایده اول می‌آیند، و به ترتیب روانی و فیزیکی در رتبه‌های بعدی قرار می‌گیرند.