Husserl

💡 She approached design like Husserl might, bracketing assumptions to encounter the product as users actually experience it.

او مانند هوسرل به طراحی نزدیک شد، و فرضیات را کنار گذاشت تا با محصول، آنطور که کاربران واقعاً آن را تجربه می‌کنند، روبرو شود.

💡 Reading Husserl taught us to notice the hinge between perception and meaning, a useful skill for researchers and artists alike.

خواندن آثار هوسرل به ما آموخت که به رابطۀ بین ادراک و معنا توجه کنیم، مهارتی مفید برای محققان و هنرمندان.

💡 Touch — to use phenomenologist Edmund Husserl’s words — is a “double sensation.”

لمس - به قول ادموند هوسرل، پدیدارشناس - یک «حس دوگانه» است.

💡 Classes in phenomenology pair Husserl with hospital rounds, grounding theory in moments where perception shapes outcomes.

کلاس‌های پدیدارشناسی، هوسرل را با جلسات بیمارستانی ترکیب می‌کنند و نظریه را در لحظاتی که ادراک، نتایج را شکل می‌دهد، پایه‌ریزی می‌کنند.

💡 By day, she struggled to parse Husserl in the original German; by night, she watched a lot of YouTube—“ ‘Christopher Hitchens destroys creationist in debate,’ that kind of thing,” she said.

روزها برای ترجمه‌ی هوسرل به زبان آلمانی اصلی تقلا می‌کرد؛ شب‌ها کلی یوتیوب تماشا می‌کرد - می‌گفت «کریستوفر هیچنز در بحث‌ها، خلقت‌گرایان را نابود می‌کند» و از این جور چیزها.»

💡 I have been going back to Husserl and Sartre and Camus.

من به هوسرل و سارتر و کامو برگشته‌ام.