homophile

💡 The homophile movement of the 1950s was followed by the gay liberation movement of the 1970s.

جنبش همجنس‌گرایی دهه ۱۹۵۰ با جنبش آزادی همجنس‌گرایان در دهه ۱۹۷۰ دنبال شد.

💡 Archival flyers from a local homophile organization advertised lectures on psychology and law, inviting curious allies while quietly signaling safe social space for members.

بروشورهای آرشیوی از یک سازمان محلی حامی همجنس‌گرایی، سخنرانی‌هایی در مورد روانشناسی و حقوق را تبلیغ می‌کردند و از متحدان کنجکاو دعوت می‌کردند، در حالی که بی‌سروصدا فضای اجتماعی امنی را برای اعضا نشان می‌دادند.

💡 More than a dozen such homophile groups had been established in cities around the country in the previous decade.

در دهه قبل، بیش از دوازده گروه همجنس‌گرا از این دست در شهرهای سراسر کشور تأسیس شده بودند.

💡 The historian described the 1950s homophile movement as carefully respectable, publishing newsletters and hosting discussion groups that framed rights claims in moderate, assimilationist language.

این مورخ، جنبش همجنس‌گرایی دهه ۱۹۵۰ را جنبشی محترم توصیف کرد که خبرنامه منتشر می‌کرد و میزبان گروه‌های بحث و گفتگو بود و ادعاهای حقوقی را با زبانی میانه‌رو و همگون‌گرایانه مطرح می‌کرد.

💡 With the rise of the fledgling homophile movement in the 1950s, activists began publicly contemplating the idea.

با ظهور جنبش نوپای همجنس‌گرایی در دهه ۱۹۵۰، فعالان به طور علنی شروع به بررسی این ایده کردند.

💡 Homosexual was in more common usage, and pro-gay advocates were called homophiles.

همجنس‌گرا کاربرد رایج‌تری داشت و طرفداران همجنس‌گرایی، همجنس‌گرا نامیده می‌شدند.