hominids

💡 While brown bears don’t eat humans, they still kill about twice as many hominids as the North American black bear, mostly in protection of their cubs.

اگرچه خرس‌های قهوه‌ای انسان نمی‌خورند، اما تقریباً دو برابر خرس سیاه آمریکای شمالی انسان‌نماها را می‌کشند، که بیشتر برای محافظت از توله‌هایشان است.

💡 Artists reconstructed hominids with care, avoiding speculation about skin and hair beyond what evidence allows generously.

هنرمندان با دقت و وسواس، انسان‌نماها را بازسازی کردند و از گمانه‌زنی در مورد پوست و مو، فراتر از آنچه شواهد اجازه می‌دهد، خودداری کردند.

💡 Previous work on Pierolapithecus suggests that an upright body plan preceded adaptations that allowed hominids to hang from tree branches and move among them.

تحقیقات قبلی روی پیرولاپیتکوس نشان می‌دهد که طرح بدنی قائم، مقدم بر سازگاری‌هایی بوده که به انسان‌های اولیه اجازه می‌داد از شاخه‌های درختان آویزان شوند و در میان آنها حرکت کنند.

💡 Her search through sediment from various levels of the Ranis excavation turned up DNA from a broad array of mammals, but none from hominids.

جستجوی او در میان رسوبات سطوح مختلف حفاری رانیس، DNA طیف وسیعی از پستانداران را پیدا کرد، اما هیچ DNA ای از انسان‌سانان یافت نشد.

💡 Climate shifts pressured hominids to innovate tools and routes, a reminder that creativity often begins with weather and hunger.

تغییرات اقلیمی، انسان‌های اولیه را مجبور به نوآوری در ابزارها و مسیرها کرد، یادآوری اینکه خلاقیت اغلب با آب و هوا و گرسنگی آغاز می‌شود.

💡 Genetic studies among hominids reveal interbreeding events that complicate tidy origin stories and delight scientists.

مطالعات ژنتیکی در میان انسان‌سانان، رویدادهای آمیزشی را آشکار می‌کند که داستان‌های منشأ منظم را پیچیده و دانشمندان را خوشحال می‌کند.