Holinshed

💡 Bourne wasn't sure how Scott-Warren would respond to the Holinshed notations, describing him as "very conservative" when it comes to reaching such verdicts.

بورن مطمئن نبود که اسکات-وارن چگونه به نمادهای هالینشد واکنش نشان خواهد داد و او را در مورد رسیدن به چنین احکامی «بسیار محافظه‌کار» توصیف کرد.

💡 Milton's handwriting evolved in the 1630s and the version preserved in the Holinshed matches entries dating from the early 1640s in both manuscripts.

دست‌خط میلتون در دهه ۱۶۳۰ تکامل یافت و نسخه‌ای که در هولینشد نگهداری می‌شود، با نوشته‌های مربوط به اوایل دهه ۱۶۴۰ در هر دو نسخه خطی مطابقت دارد.

💡 The professor traced Shakespeare’s plots to Holinshed, demonstrating how chroniclers and playwrights negotiate truth, rumor, and deadlines.

استاد، ردپای طرح‌های شکسپیر را تا هالینشد دنبال کرد و نشان داد که چگونه وقایع‌نگاران و نمایشنامه‌نویسان، حقیقت، شایعه و ضرب‌الاجل‌ها را در نظر می‌گیرند.

💡 Editions of Holinshed vary wildly; footnotes keep readers from tripping over variant names and shifting allegiances.

نسخه‌های مختلف کتاب هولینشد بسیار متنوع هستند؛ پاورقی‌ها مانع از آن می‌شوند که خوانندگان در انتخاب نام‌های مختلف دچار اشتباه شوند و از تغییر گرایش‌ها جلوگیری کنند.

💡 Holinshed's massive account of English, Irish and Scottish history from antiquity to the reign of Elizabeth I was a major source for Shakespeare's histories and other plays including Macbeth.

روایت عظیم هولینشد از تاریخ انگلستان، ایرلند و اسکاتلند از دوران باستان تا سلطنت الیزابت اول، منبع اصلی تاریخ‌های شکسپیر و سایر نمایشنامه‌های او از جمله مکبث بود.

💡 We read Holinshed with sticky notes, surprised by grisly details that history teachers politely omit.

ما هولینشد را با یادداشت‌های چسب‌دار می‌خوانیم، و از جزئیات وحشتناکی که معلمان تاریخ مؤدبانه حذف می‌کنند، شگفت‌زده می‌شویم.