Pepys Diary

💡 A new edition of Pepys' Diary cross-referenced places with maps, letting readers walk London with a seventeenth-century guide.

نسخه جدیدی از «دفتر خاطرات پپیس» با نقشه‌هایی از مکان‌های مختلف، به خوانندگان این امکان را می‌دهد که با یک راهنمای قرن هفدهمی در لندن قدم بزنند.

💡 In Pepys' Diary, small pleasures sit beside public disasters, reminding us that history never arrives neatly sorted.

در دفتر خاطرات پپیس، لذت‌های کوچک در کنار فجایع عمومی قرار می‌گیرند و به ما یادآوری می‌کنند که تاریخ هرگز به طور مرتب و منظم از راه نمی‌رسد.

💡 Teachers assign Pepys' Diary to show how everyday observations—bread, boats, gossip—accidentally archive a city’s soul.

معلمان، دفتر خاطرات پپیس را به این اختصاص می‌دهند که نشان دهد چگونه مشاهدات روزمره - نان، قایق، شایعات - به طور تصادفی روح یک شهر را بایگانی می‌کنند.

💡 Samuel Pepys’ Diary did indeed mention tripe in the entry for Oct.

در دفتر خاطرات ساموئل پپیس، در مطلب مربوط به ماه اکتبر، واقعاً به سیرابی اشاره شده بود.

💡 Five years later, Gould told a reporter, “Havelock Ellis has compared my book to Samuel Pepys’ Diary, because I try to get the forgotten man into history.”

پنج سال بعد، گولد به خبرنگاری گفت: «هَولاک الیس کتاب من را با دفتر خاطرات ساموئل پپیس مقایسه کرده است، زیرا من سعی می‌کنم مرد فراموش‌شده را به تاریخ وارد کنم.»

💡 This is no work of literature, like Pepys’ diary, but a much more telegraphic record of day-to-day facts.

این اثر، مانند دفتر خاطرات پپیس، اثری ادبی نیست، بلکه ثبت تلگرافی‌تری از حقایق روزمره است.