Hohe Tauern

💡 As the morning fog lifted, the jagged peaks of the Hohe Tauern mountain range — including the mighty Grossglockner, Austria’s highest mountain at 12,460 feet — slowly emerged.

با فروکش کردن مه صبحگاهی، قله‌های ناهموار رشته‌کوه هوهه تاورن - از جمله قله عظیم گروس‌گلوکنر، بلندترین کوه اتریش با ارتفاع ۱۲۴۶۰ فوت - به آرامی نمایان شدند.

💡 Crossing the Hohe Tauern, we watched glaciers gleam between thunderheads, mountain huts promising soup, blankets, and the kind of sleep earned honestly.

با عبور از هوهه تاورن، درخشش یخچال‌های طبیعی را در میان رعد و برق‌ها، کلبه‌های کوهستانی را که نوید سوپ، پتو و خوابی که واقعاً لیاقتش را داشتیم، می‌دادند، تماشا کردیم.

💡 To the north of the valley of the Drave the duchy is occupied by the Hohe Tauern and the primitive Alps of Carinthia and Styria, which belong to the central zone of the Eastern Alps.

در شمال دره دراو، دوک‌نشین توسط کوه‌های هوهه تاورن و رشته‌کوه‌های آلپ اولیه کارینتیا و استیریا اشغال شده است که متعلق به منطقه مرکزی آلپ شرقی هستند.

💡 The Hohe Tauern National Park balances tourism with ibex habitats, posting signs that teach courtesy to boots and drones alike.

پارک ملی هوهه تاورن، با نصب تابلوهایی که ادب و احترام به چکمه‌ها و پرندگان را به طور یکسان آموزش می‌دهند، بین گردشگری و زیستگاه‌های بز کوهی تعادل برقرار می‌کند.

💡 A storm chased us off the Hohe Tauern ridge, crampons ticking on rock as lightning rehearsed uncomfortably nearby.

طوفانی ما را از خط الراس هوهه تاورن بیرون راند، صدای تیک تاک کرامپون‌ها روی سنگ‌ها می‌آمد و رعد و برق به طرز ناخوشایندی در همان نزدیکی خودنمایی می‌کرد.